Der Konjugator
DONNERN

Verbo débil


Indicativo

Presente

Pretérito

Perfecto

Pluscuamperfecto

-
-
es donnert
-
-
-
-
-
es donnerte
-
-
-
-
-
es hat gedonnert
-
-
-
-
-
es hatte gedonnert
-
-
-

Futuro continuo I

Futuro continuo II

 

 

-
-
es wird donnern
-
-
-
-
-
es wird gedonnert haben
-
-
-
  

Subjuntivo I

Presente

Passado

Futuro continuo I

Futuro continuo II

-
-
es donn(e)re
-
-
-
-
-
es habe gedonnert
-
-
-
-
-
es werde donnern
-
-
-
-
-
es werde gedonnert haben
-
-
-

Subjuntivo II

Presente

Passado

Futuro continuo I

Futuro continuo II

-
-
es donnerte
-
-
-
-
-
es hätte gedonnert
-
-
-
-
-
es würde donnern
-
-
-
-
-
es würde gedonnert haben
-
-
-

Imperativo

Imperativo

 

 

 

-
-
-
-
   

Infinitivo

Infinitivo I

Infinitivo II

 

 

donnerngedonnert haben  

Participio

Participio I

Participio II

 

donnerndgedonnert