Akzente:

Andere Formen sich donnern


Konjugation des deutschen Verbs DONNERN

starkes Verb

Indikativ

Präsens
-
-
es donnert
-
-
-
Präteritum
-
-
es donnerte
-
-
-
Perfekt
-
-
es hat gedonnert
-
-
-
Plusquamperfekt
-
-
es hatte gedonnert
-
-
-
Futur kontinuierlich I
-
-
es wird donnern
-
-
-
Futur kontinuierlich II
-
-
es wird gedonnert haben
-
-
-
 
 

Konjunktiv I

Präsens
-
-
es donn(e)re
-
-
-
Perfekt
-
-
es habe gedonnert
-
-
-
Futur kontinuierlich I
-
-
es werde donnern
-
-
-
Futur kontinuierlich II
-
-
es werde gedonnert haben
-
-
-

Konjunktiv II

Präsens
-
-
es donnerte
-
-
-
Perfekt
-
-
es hätte gedonnert
-
-
-
Futur kontinuierlich I
-
-
es würde donnern
-
-
-
Futur kontinuierlich II
-
-
es würde gedonnert haben
-
-
-

Imperativ

Imperativ
-
-
-
-
 
 
 

Infinitiv

Infinitiv I
donnern
Infinitiv II
gedonnert haben
 
 

Partizip

Partizip I
donnernd
Partizip II
gedonnert